Het is een plek vol rust en idylle, een plek voor contemplatie. Een paar stappen het bos in en bezoekers wanen zich in een andere wereld: de drukke landweg tussen Nunkirchen en Oppen, slechts een paar honderd meter verderop, vervaagt tot een verre herinnering. Het geluid van de motoren van de voertuigen verdwijnt en doet meer denken aan het geluid van de zee. In plaats daarvan is er puur natuur: vogels fluiten, weelderig groen rondom. Het water kabbelt rustgevend uit de bron onder het kapelletje voordat het stroomafwaarts de beek voedt. Volgens de legende heeft het geneeskrachtige eigenschappen, vooral om blinden hun gezichtsvermogen terug te geven - vandaar dat mensen uit de hele omgeving hier al lange tijd naartoe pelgrimeren om hun ogen te wassen. Het feit dat de kapel, gebouwd in 1861 en omgeven door vele legendes, 30 jaar geleden de verwoestende orkaan Wiebke bijna ongeschonden overleefde, ook al lag het halve omringende bos plat, heeft de mystieke status van deze plek verder versterkt. Maar zelfs voor wie niet in wonderen gelooft, is het gewoon een prachtige plek om te ontspannen.
Bron: Saarbrücker Zeitung
